Fascisme en transfobie gaan hand in hand, maar de strijd tegen autoritarisme is groter dan LGBTQIA+-rechten. Van de invloed van Rusland op anti-LGBTQIA+-beleid in Hongarije tot de oorlog in Oekraïne: rechtse regimes gebruiken aanvallen op gemarginaliseerde groepen om controle te krijgen. In de VS leidt de GOP aanvallen op mensenrechten, van het terugdraaien van burgerrechtenbescherming tot het beperken van reproductieve vrijheden en het targeten van LGBTQIA+-mensen. Daarom bundelen transbelangengroepen, pro-democratische bewegingen en mensenrechtenverdedigers de krachten. Het verdedigen van transrechten gaat over het beschermen van democratie, vrijheid en rechten voor iedereen.
Fascisme bestrijden betekent transfobie bestrijden
Fascisme gedijt bij controle. Het bepaalt wie vrij mag bestaan en wie zich moet conformeren aan rigide hiërarchieën. Trans mensen dagen door ons bestaan deze structuren uit, daarom zijn we een van de eerste doelwitten van autoritaire bewegingen. De strijd tegen fascisme en de strijd voor transrechten zijn diep verbonden. Als de een valt, valt de ander ook.
Waarom trans mensen worden buitengesloten uit rechtse politiek
Rechtse politiek, vooral in haar meer autoritaire vormen, is afhankelijk van het handhaven van strikte, binaire categorieën. Het eist duidelijke definities van man en vrouw, burger en buitenlander, traditioneel en decadent. Trans mensen verstoren deze categorieën. Dat maakt hen een bedreiging voor rechtse macht.
Sommige trans mensen sluiten zich aanvankelijk aan bij conservatieve politiek vanwege economische overtuigingen, religieuze opvattingen of een verlangen naar stabiliteit. Echter, rechtse bewegingen tolereren hen niet zomaar. Ze werken actief aan hun uitwissing. Over de hele wereld hebben rechtse leiders transfobie centraal gesteld in hun agenda's door gezondheidszorg te verbieden, genderexpressie te beperken en transidentiteiten te criminaliseren.
Dit volgt een historisch patroon. Fascistische bewegingen gebruiken soms gemarginaliseerde groepen voor hun eigen gewin, maar laten hen vallen wanneer het politiek handig is. Homoseksuele conservatieven verbonden zich in het verleden met autoritaire regimes, om later vervolgd te worden. Hetzelfde lot wacht elke trans persoon die denkt een plek te hebben in een beweging die uiteindelijk hun uitwissing nastreeft.
De connectie tussen transrechten, Oekraïne en wereldwijd autoritarisme
De oorlog in Oekraïne gaat niet alleen over grondgebied. Het gaat over de toekomst van democratie en mensenrechten in Europa en daarbuiten. De invasie van Rusland is een aanval op een land dat dichter bij democratische waarden is gekomen en zich verder van autoritair bewind heeft verwijderd.
Poetins Rusland profileert zich als verdediger van "traditionele waarden" tegen de zogenaamde "decadentie" van het Westen. Russische propaganda demoniseert regelmatig LGBTQIA+-mensen, vooral trans mensen, als symbolen van westers moreel verval. Dit is dezelfde retoriek die wordt geëchood door rechtse bewegingen in de Verenigde Staten, Canada en Europa. De boodschap is duidelijk: transrechten vormen een bedreiging voor de autoritaire orde die zij willen opleggen.
Wanneer de Verenigde Staten en hun bondgenoten terugkrabbelen in hun steun aan Oekraïne, faciliteren ze niet alleen een militaire overname. Ze trekken zich terug uit de wereldwijde strijd tegen fascisme. Dezelfde krachten die de soevereiniteit van Oekraïne aanvallen, zijn degenen die anti-transwetten pushen, lichamelijke autonomie beperken en burgerrechten over de hele wereld terugdraaien.
De verspreiding van door Rusland gesteund anti-LGBTQIA+-beleid
Rusland heeft staatsgesponsorde homofobie tot onderdeel van zijn ideologische export gemaakt. Landen binnen zijn invloedssfeer hebben soortgelijk anti-LGBTQIA+-beleid aangenomen, in navolging van Rusland.
Hongarije, onder Viktor Orbán, heeft LGBTQIA+-rechten agressief ontmanteld. In maart 2025 nam Hongarije een wet aan die Pride-evenementen verbiedt en gezichtsherkenningstechnologie autoriseert om deelnemers te identificeren en te beboeten. Deze wet bouwt voort op eerder beleid dat LGBTQIA+-zichtbaarheid beperkt, allemaal gerechtvaardigd onder "kinderbeschermings"-verhalen.
Rusland zelf heeft zijn anti-LGBTQIA+-beleid opgevoerd. In 2023 verbood het Hooggerechtshof officieel de "LGBT-beweging" als extremistisch. Dit heeft geleid tot meer vervolging, strafrechtelijke aanklachten en geweld tegen LGBTQIA+-mensen.
Andere Oost-Europese landen, waaronder Moldavië en Georgië, hebben ook verschuivingen richting anti-LGBTQIA+-beleid onder Russische invloed ervaren. Terwijl Rusland zijn greep verstevigt, gebruikt het queerfobie als instrument van controle.
Waarom Canada's rol ertoe doet
De relatie tussen Canada en de Verenigde Staten is altijd een balansoefening geweest. Wanneer de VS verschuift naar isolationisme of autoritair-neigend beleid, moet Canada beslissen of het weerstand biedt of het voorbeeld volgt.
Canada wordt gezien als een relatief veilige haven voor trans mensen, vooral nu Amerikaanse staten anti-transwetten implementeren. Echter, rechtse bewegingen in Canada nemen al Amerikaanse stijl aanvallen op transrechten over, waaronder pogingen om gezondheidszorg te verbieden, onderwijs te beperken en genderexpressie te criminaliseren. Als de Verenigde Staten hun standpunt over democratie en mensenrechten in het buitenland verzwakken, zal Canada te maken krijgen met groeiende interne en externe druk om hetzelfde te doen.
Het grotere plaatje
Fascisme stopt niet bij grenzen. De krachten die transrechten aanvallen, zijn dezelfde die de democratie zelf aanvallen.
- Trans mensen zijn een van de eerste doelwitten van fascistische bewegingen omdat ze persoonlijke vrijheid en zelfbeschikking vertegenwoordigen.
- De oorlog in Oekraïne is een frontliniegevecht tussen democratie en autoritaire controle. De uitkomst zal de wereldpolitiek vormgeven.
- Wanneer de Verenigde Staten hun standpunt over Oekraïne verzwakken, signaleert dat een terugtrekking uit de democratie, wat directe gevolgen heeft voor mensenrechten, inclusief transrechten.
- Canada staat op een kruispunt. Of het weerstand biedt of Amerikaanse reactionaire beleid spiegelt, zal de toekomst van transrechten en democratie in Noord-Amerika bepalen.
Transfobie is niet alleen een cultureel probleem. Het is een politiek wapen dat door fascisten wordt gebruikt om onderdrukking te rechtvaardigen. Vechten voor transrechten is vechten voor democratie. De keuze is simpel. Of we verdedigen mensenrechten en vrijheid, of we laten reactionaire krachten ze stukje bij beetje ontmantelen.